Pieczywo pszenne

Ciasto Hermana – chleb przyjaźni Amiszów

Chleb watykański, chlebek szczęścia, chleb przyjaźni Amiszów, ciasto Hermana – chleb ten jak widać ma wiele imion, pochodzący prawdopodobnie z obyczajowości Amiszów, wspólnoty religijnej, która żyje w zgodzie z naturą i Bogiem.. W niemieckojęzycznej tradycji jest to właśnie ciasto Hermana (lub wprost Herman). Sam przepis powstał dawno temu, kiedy drożdże były produktem trudno dostępnym i nie było możliwości ich pozyskania. Wówczas gospodynie same je produkowały na tej samej zasadzie co zakwas chlebowy, z tym, że do tego chleba przypisywano pewną ideologię, która działała jako rodzaj kulinarnego „łańcuszka szczęścia”. Pozyskany zakwas, czyli dokarmiane ciasto przekazywano z rąk do rąk pomiędzy sąsiadami lub rodzinami, zaś z ostatniej cząstki zaczynu, pieczono swój chleb.

Cała procedura przygotowania trwała 10 dni. Zgodnie z przepisem, w odpowiednich odstępach czasu ciasto należy mieszać i dodawać potrzebnych składników („dokarmiać”). Na koniec przepis nakazuje podzielić całość na 4 części, jedną z nich użyć do upieczenia chlebka zaś pozostałe „rozdać dobrym ludziom” (sąsiadom).

Jak się zabrać do przygotowania zaczynu?

Dzień I

Aby rozpocząć przygotowanie tego ciasta powinno się otrzymać zakwas od zaprzyjaźnionej osoby. Ja jednak zapoczątkowałam sama proces przygotowania zaczynu. Do wielkiej szklanej misy wsypałam 1 szklankę cukru, 1 szklankę mąki i wlałam 1 szklankę mleka. Następnie dodałam odrobinę drożdży (ok 1/3 łyżeczki). Ciasto wymieszałam drewnianą łyżką (żadnych metali!) i odstawiłam nakryte ściereczką, nie zamknięte, na kolejne 10 dni.

Chleb Amiszów, ciasto Hermana

Co dalej?

II,III dzień – zaczyn należy tylko wymieszać.

IV dzień – Herman jest bardzo głodny, więc należy go dokarmić, dodając składniki z dnia I w tych samych proporcjach (1 szklanka mąki pszennej, 1 szklanka cukru, 1 szklanka mleka) – mieszamy i odstawiamy.

V – VIII dzień – wymieszać dokładnie każdego dnia.

IX  dzień – Herman jest głodny. Zrób to samo co w dniu IV.

Powstały zakwas podziel na 4 równe części. Trzy części oddaj przyjaciołom z kopią tej instrukcji, czwarta część zostaje z Tobą.

Dzień X: Herman jest bardzo głodny! Wymieszaj go (powinniście otrzymać około 260 g Hermana) i dodać do niego:

  • 1 szklankę cukru (dodałam 1/3 szklanki, wg mnie ciasto byłoby zbyt słodkie)
  • 2 szklanki mąki pszennej, przesianej
  • 2 duże jajka
  • 2 łyżeczki ekstraktu z wanilii
  • 2 czubate łyżeczki cynamonu
  • pół łyżeczki soli
  • 2/3 szklanki oleju
  • dodatki, dowolnie: 2 jabłka pokrojone w kosteczkę, orzechy, kandyzowane owoce, suszone wiśnie, rodzynki, lub żurawina
  • 2 czubate łyżeczki proszku do pieczenia (można pominąć, wówczas chleb należy przykryć ściereczką i dać mu czas na wyrośnięcie. Może to trwać nawet 12 h.)

Wszystko zmiksować i dodać ulubione dodatki, wymieszać. Formę o średnicy 21 cm lub większą wyłożyć papierem do pieczenia. Przełożyć do niej ciasto, posmarować roztopionym masłem i oprószyć cukrem demerara.

Piec w temperaturze 190ºC przez 45 – 55 minut lub nawet dłużej (sprawdzając po 35 minutach), do tzw. suchego patyczka.

***Ogólne zasady co do hodowli Hermana mówią o dokarmianiu go co 5 dni (1 szklanka mąki, mleka i cukru) i pieczeniu raz na 10 dni. Ilość składników pomnażamy lub zmniejszamy, dostosowując do własnych potrzeb. Niektóre przepisy sugerują dodawanie połowy ilości cukru (czyli pół szklanki cukru na 1 szklankę mleka i 1 szklankę mąki). Herman dobrze znosi przechowywanie w lodówce (podobnie jak zakwas chlebowy), nawet dobrze się mrozi. Pamiętajmy jednak, że wtedy jest w stanie uśpienia i żywy staje się dopiero po ociepleniu (jak zakwas chlebowy).

Do upieczenia ciasta z powyższego przepisu będziecie potrzebować 1 szklankę Hermana o poj. 200 ml (około 260 g).

Smacznego :-).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *